واقعیت زندگی خیلی از ماها به تابع (sin(x شبیهه ،
زندگی ای هم که معمولا توی رویامونه به تابع x شبیهه،
اما به نظرم یه زندگی ایده آل ـ واقع بینانه به تابع (x+sin(x شبیهه!
پ.ن:گمونم با کشیدن شکل بهتر متوجه منظورم میشید!
آخرین کشف روانشناسی من :
مردها هم مثل زنها پریود میشن ، فقط بدون خون!
پ.ن:خودم که خیلی به کشفم اعتقاد دارم...!
بی ربط: با تقریب درستی میشه گفت که واسه یه مرد چیزی بدتر از بی پولی جلو خونوادش نیست!
وقتی هجوم نیازم به تو سرریز میکند
دوست دارم تا آنجا که جا داری با دلم بازی کنی ،
و هیچ زمانی به اندازه وقتی که این اتفاق نمی افتد ناخواسته در خود نمیشکنم!!
لااقل کاش الان خواب نبودی...
پ.ن:میتوانم حدس بزنم تو هم مثل همه آنهایی که به من نزدیکند از شکستنهایم خسته ای،
اگر هم باشی حق با توست،خودم هم خستم!
پ.ن۲:شکستنهای ساده،شاد شدن های ساده تر
افکاری ساده ،نوشتاری ساده تر......
با خودم که تعارف ندارم ،
خودم که میدانم چیزی بیشتر از چند چیز ساده نیستم!
عزیز ِ محترم،
تماس بنده با شما به خاطر لطف من نیست ،
بلکه به خاطر نیاز اینجانب به شماست،
لطفا سعی کنید اینرا بفهمید و دیگر خودتان را به خریت نزنید!!
دیگر زنان این دوره و زمانه با تمام شهر آشنا و با خانه خود غریبه اند!
پ.ن:بی احترامی به خانومای محترم نباشه!
۱.دیگر دارد باورم میشود
که تنهایی ناگریز ِ هر شاعرینگی است !!
۲.چیزی را نمی توانم از تو پنهان کنم، خیالت راحت!
یا خودم فریاد میزنم یا سکوتم،
فقط تا میتوانی خوب گوش کن!!
پ.ن:ساکت که میشوم بدان که صدای هزار فریاد را خود فرو خفتم!
۳.من خوب میشکنم یا تو خوب میشکانی ،
مسئله اینست :
شکسته پاره های من !
۴.یک اعتراف :
زیبا باش و بر من حکومت کن !
۱. برای یک دوست خوب و برای یک قول تا همیشه :
بعضی آدما مثل شمع میمونن ،
میسوزن و با سوختنشون پروانه میسازنو به جمعی نور میدن!
بعضی ها هم مثل سیگار میمونن ،
میسوزن و با سوختنشون نه تنها خودشون رو بلکه جمعی رو هم تباه و سیاه میکنن!
۲. کاش وقتی گریه میکنم، به جای : "گریه نکن عزیزم ، درست میشود " ،
تو هم مینشستی و پا به پای من گریه میکردی !
تبریک نوشت: نتونستم خوشحالیمو در حد یه کامنت خلاصه کنم ،
به دوست خوبم به خاطر قبولی شیرینش واقعا تبریک میگم
!
۱. خیلی چیزها عوض شده ،
به جای آرامش نماز آرامش س.ک.س و سیگار نشسته ،
به جای آهنگ دعا هزار ترانه نشسته ،
به جای شلوار پارچه ای شلوار جین بر تنم نشسته ،
به جای موهای ساده فرق وسط موهای کوتاه فشن بر سرم ایستاده ،
به جای سری پایین، گردنی که دیگر ۱۸۰ درجه میچرخد برایم مانده ،
به جای شبهای دل نوشته و سکوت ،شبهای یک سر خواب و خستگی آمده ،
به جای .......................
راستش نمیدانم این وسط " من " چه شده ،
فقط میدانم خیلی چیزها عوض شده!!!!!!!!!!
پ.ن : شاید دیگر فقط باید به شروع فصل آخر چشم داشت!
۲. خیلی چیزها برای من مهم نبود ولی برای تو بود ،
خیلی چیزها هم برای من اهمیت داشت ولی برای تو نداشت ،
تازه دارم میفهمم که هر چیزی در زندگی می تواند مهم باشد!
۳. میدانم سختی که برسد میتوانم برایت تکیه گاهی آرام کننده باشم ،
اما نمیدانم برای خودم چقدر میتوانم تکیه گاه باشم!!
۴. اینبار که به دیدارم میایی
تو را به خدا موهایت را تا میتوانی پریشان کن ،
ته ابروهایت را تا میتوانی نگیر و بگذار بلند شود و کمانی،
میدانی که دوست دارم زیر چشمانت سیاه باشند ،
و از مانیکر کردن ناخن های کشیده ات لذت میبرم !
لباس زیرت را محکم کن تا چشمهایم راحت از روی لباس انحنای بدنت را بچرند ،
راستی خودت میدانی که شلوار دمپا گشاد چقدر دوست دارم ،
اگر می شود هنگام قدم زدن خودت را بیشتر به من بچسبان ،
و بر خلاف میلت گاهی هم دستانم را بگیر!
مانتوی سفیدی که با هم خریدیم را تن کن ،
و بیشتر شال سرت کن تا روسری!
.................................
پ.ن :همین ! منتظر بودین آخرش چه جوری شه؟
گاهی همین خواهشهای شاید کم ارزش حسی به نام خوشبختی رو در آدما ایجاد میکنن!
کاش گاهی من ساکت می شدم و تو به جای من حرف میزدی ،
کاش گاهی آرام می نشستم و تو جای من فکر میکردی...
پ.ن:دیگر احساساتم به رنگ رویا و واژه نیست ، واقعی شده است!
به همین خاطر شاید احساس یک جمله ساده به اندازه یک دیوان عاشقانه آرامم کند!!
پس از ساده شدن حرفها و سبزینه هایم تعجب نکنید!
پ.ن ۱ : جواب ارشد اومد و خیلی از دوستام خوشحالم کردن(هر چند شاید خودشون راضی نبودن)
فائقه ، افرا ، علی ... عزیزم از صمیم قلب بهتون تبریک میگم ،
خیلیییییی دوستون دارم ، خیلییییییییی .........
عمری در چارچوب زیستن
چیزی جز امنیتی پوشالی و
منطقی محبوس و
تنگی نفس و
ترس از پرواز برایت نداشت،
اینرا از من بپذیر!
پ.ن: یه اصل اثبات شده میگه آدمایی که به همه مسایل فقط به دید منطقی نگاه میکنن آدمایی هستن که تو زندگیشون هیچ وقت کودک درونشون ــ که مبنع تمام احساسات و لذات بشری هست ــ اونطور که باید فرصت ابراز و شیطنت پیدا نکرده یا فرصت پیدا کرده اما محیط اونرو پس زده ، و بعد از مدتی خودش رو در اعماق درون شخص ــ لاک دفاعی ــ پنهون کرده و این منطقی بودن فقط یک گارد دفاعی ناخوداگاه برای آسیب ندیدن دوباره و حفظ امینیت کودک پنهان شده و به عبارتی از جمله ی رفتارهای عصبی به حساب میاد!!!
+ نوشته شده در دوشنبه 1388/06/02ساعت 1:18 توسط عرفان
قرار بود روزگارمان همیشه سفید باشد،
غافل از اینکه زندگی شطرنج است
و به همان اندازه سیاه دارد!!
پ.ن:حالا نوبت توست،مهره ات را بجنبان!
لااقل تو مرا ورق بزن ،
هر صفحه اش را میخواهی بکن و برای خودت وردار،
فقط باقی اش را ÷اره کن،
و تو را به خدا اینبار تو با باد صحبت کن،
شاید راضی شد و ÷اره ÷اره هایم با خود برد!
آخر تو هم نمی دانی،
گاهی کوله بار کاغذ روز ÷اره هایم آنقدر روی دوشم سنگینی میکند
که امان نفس را ز من میگیرد!
اصلا بگذار من هم یکبار مثل همه این صفحات وب راحت درد و دل کنم:
با همه با خود بودنم ،کوله بار آدمها بد جوری روی دوشم سنگینی میکند!
چه آنها که با آنها چه ها کردم،
چه آنها که با من چه ها کردند،
و چه آنها که با هم چه ها که نکردیم....
و این میان خودمان چه ها که نشدیم!!
و لیک اکنون چه هستم ؟...چه هستتند؟
کجا هستم؟ ... کجا هستند؟!
اعتراف میکنم تبحر بالایی در رها کردن آدمها دارم!!!!!
ولی بگذار الان بگویم دلم برای همه شان تنگست...
کاش دلهایی هم برایم تنگ شود...حتی شکسته!!
آی آدمها دوستتان دارم..........
و تو
گل سر سبد آدمها،
توقع زیادیست اگر با تو گلستان را بخواهم؟
کاش اینبار که میبینمت دستهایت بوی شیطنت گلها را بدهد!
بوی آمدن...
بوی دوباره روییدن...
دوباره بهار آدمها در انبوه این همه زمستان که در منست...
و دوباره فریاد درگوشی آی آدمها دوستتان دارم...
دوستم بدارید...
دوست بداریم...
" شاید از نو "
زمستان است...؟!
هوا بس...؟!
دست ها هم...؟!!
پ.ن:گاهی یه اتفاق بزرگ (یا شایدم کوچیک ) باعث میشه آدم تازه بفهمه دغدغه هایی که
تا حالا داشته چقدررر کوچیک بوده و چیزی جز یه پیله تاریک و بیهوده نبود!!
آدما قدرتمندترن یا حوادث؟!
اینو کی تعیین میکنه؟!!!
پ.ن:یکی امروز چیز قشنگی بم گفت:
آدما دنیا نمیان که خوشبخت باشن،دنیا میان که زندگی کنن!!
این چیزیه که بس که توی اطرافیانم دیدم، نتونستم ازش نگم :
معمولا آدمها نسبت به چیزیکه بهش جهل دارن، موضع میگیرن و بدبین میشن!!!
پ.ن:
۱:راستش خیلی دلم میخواس یه چیزی بگم که بعد این همه مدت دوری بازم یکم صمیمی شیم،
اما هیچی نداشتم!
پس لطفا خودتون با همون صمیمیت قبلی اینارو بخونید!
۲:دیگه سعی میکنم خیلی بیشتر بیام.
ای، شاید دارم یه جورایی قول میدم!
(البته به شرطی که شمام بیاینااا).
۳:این مدت که نبودم ،شاید باورتون نشه اما خیلی اتفاقا افتاد ... !!!!!!!
۴:همینطوری مرامی خیلی دوستون دارم!
عیدتونم قبول
!
چگونه مرا دوست میداری؟!
آنطور که من میپسندم ،
یا آنطور که خودت میپسندی؟!
چگونه تو را دوست میدارم؟!
....
