"روزینه ... سبزینه"

برداشت آزاد ۲:

 توجه                                                          توجه 

هميشه از دو رنگي رفتار ترسيدم

                                              و در نزديكترانم بيشتر

                                                                        .............

                                 خدا را شكر كه اصل بر برائت است و

                                                                تفتيش عقايد ممنوع!

برداشت آزاد۱:

اگر قرار باشد از ترس اینکه مبادا اشتباهی کنیم،

                                                      کاری انجام ندهیم،

                                                                          تا دیگران ما را دانا بدانند...

پ.ن: ...جاهل بودن را ترجیح میدهم!

                                       شرحی از خویش

  نزدیک همیشه

                     مجال دیگران برایم چه تنگ است.

            فشاری که میفشارد جاری حرفهایم ،

                                               جوشش نگاهم ،

                                                   جبران جوابم را

                                                   و من هر لحظه لبریزتر ز عطش ...

بی ربط ۱:

الان حالم دقیقا مثل اون مادری که بچش تو یه رشته خوب تو یه دانشگاه خوب قبول شده و میدونه که این یه موقعیت  پیشرفت واسه اون فراهم میکنه ولی دلش نمی آد هیچ رقمه از جگر گوشش دل بکنه و دور باشه.

یا اون دختریم که یه خواستگار خوب واسش میاد ولی بازم مطمئن نیست.(البته قصه اینروزای دخترای ما یه نمور فرق کرده)

حرف عقل یه چیزه،حرف دل یه چیز دیگه...

آخه نمی دونم بچم پیش کیا میره،با کیا می شینه،چه جور باهاش برخورد میشه...

یا اگه پسره اونطوری که باید دوسم نداشته باشه،چی؟...

ولی فکر میگه اجازه بده بره و دل میگه نه...

فکر میگه دیگه گل چیدن کافیه و باید بله رو گفت ولی دل نمی ذاره...

خوب حق با اولیه مسلما...

اما الان تو این ساعت و توی این لحظه میخوام به حرف دل خودم گوش کنم!

شاید تو یه ساعت دیگه و یه لحظه دیگه اینطوری نباشم ...

                                               کلاغ

دیری بود با تو کلامیم نبود

سکوتم از ترسم

                    ترسم از شرمساریم

                                               و شرمم از سیاهیم بود

وفکرم همه اینکه چگونه کلاغی را به درگاه سیمرغی بار بود

اما چه کنم که کلاغ دل به دریا زده بود

و اکنون اینچنین با دستی پوشیده بر سیاهیم

                                                            تو را بی صدا نجوا می کنم

                                           و بر سفیدیت با سیاهی همین قلم نماز می برم

                                                           خود را به تو عرضه میکنم

                                               و قاضی ای بهتر از تو میان ما نمی یابم.

کاش قطره ای از لب لعلت میچشیدم و آرام میشدم

                                                           تا اینچنین گزافه گویی نمیکردم

                                                                                                 آرام میشدم.

ای رخ ننموده همه جایی!

                کاش با قطره ای ما را خبر میشد

                                                            تا دگر خبری نمیشد

                                              به خودت قسم که قطره ای از دریا کم نمیشد

                                                    و رنگی از رنگین کمان  گم نمیشد.

لکه سیاه من این اندازست

                                              اما سفیدی تو که آفتاب است

                                       همان که سیاهی شب را شسته است

                                        و بساط روز را سر بند پهن کرده است.

قیاس ناخوبیهای من و خوبیهای تو قیاس نقطه و صفحه است

هر چند که خوبیهایم آفتاب تو در من است.

دانم که تو چوپانی و من بره وحشی

                                               وحشی صفت آن بره آرام ندیدست

وحشی صفتی رسم و ره بی خبرانست

                                              وحشی صفتم من ، که با تو ام آرام نبودست

قول مرد، سر مرد است

حرف تو حرف است

با وعده هفتاد قدم در خشاب،این نامرد هنوز قدم اول را نیامدست

و چه بی قدم امیدم به کرم مرد بسیار است.

پ.ن۱:من اومدم.