برداشت آزاد ۳ :
آدم میتونه یه کار بد رو با نیتای مختلفی انجام داده باشه،
که از بین این نیتها یکیش میتونه نیت بد بوده باشه!
پ.ن:وظیفه ما قضاوت نیست ، خوش بینیه!
"بازنده"
خودم را با تو قسمت ميكنم اي پسرك دستفروش
تو هم آدامسو پفكهايت را به من ميدهي!
و من يك لبخند تو را به قيمت تمام باري كه داري ميخرم،
ارزان است ؟
ميدانم.
خوب ، آن لبخند را به قيمت آن دل روشنت ميخرم،
راست ميگويي...!
دل كه به همين سادگيها فروختني نيست...
و آنگاه
تو ميگويي از قصه رهگذراني كه مي بيني
هر روز،
دل خود را به چه ارزاني و مفت ،
بـــارها ميبازند...
و آهي كه چه ســـــــرد بر لب مي نشاني !
...
و به ناگاه
پر از دل نگراني رو به من كردي و گفتي :
راستي آقا،
شمـــــــا دلتان سيري چند...؟!
پ.ن:واژه "سیر" از سهراب وام گرفته شد.
چه بیگانه!
باراني رفت و مني آمد
هواي صاف
و ستاره اي كه نيامد
چه ميباريم و مي آييم
و رفتن را نمي يابيم
كسي را هم نمي خوانيم!
و در اين دور استسلال
چه بي دردانه
نا مردانه ميگرديم!
و نداريم خبر از شرر شعله شدن
بي سپر عاكف ميخانه شدن
و دمي همدم پروانه شدن
روز باقيست...
و ما فربه ز بيگانه شدن...!
بس كه چشمانم را در زمين چراندم...
گويي ديگر از چراگاههاي آسماني چرايي بر نمي خيزد...!
شرح بسیاری از ما!
چند بار بخونینش و چند ده بار روش فکر کنین:
http://www.abyeasemoon.blogfa.com/post-7.aspx
من ميروم اما...
با دروني كه تب زلزله بود
در هوايي كه پر از بغض تن پنجره بود
لحظه اي با همه ولوله ام
لبخند هر روز پنجره را اجابتكي گفتم
باز آمدم
گشودمش
و سركي به مهماني دعوت شده نور كشيدم
ليك... به رسم تا كنون اين ديار
وقت ناگزير تنگ است...
و من ميروم!
اما روزي باز خواهم گشت
بي هيچ رسمي
و نشاني از هيچ تبار
از آن سوي پنجره
با كوله اي از نور
و عطري از جنس بلور
و نشاني كه خدا ميداند
و ديگر براي هميشه خواهم ماند
و شما هنوز نمي دانيد
گناه سرك كشيدن به مهماني پشت پنجره
چه دلچسب است!
پارازيت
دلم نه عاشقي را مي فهمد نه پروانه شدن را...!!!
دلم خبر از شيدا شدن ندارد و از يك نگاه، آواز سر دادن را نمي فهمد...!!!
اينكه به هم ميگويند"من بي تو هيچم..." براي دلم چه غريب است...!!!
اينكه مي شنوم ميگويند "نگاه تو شيرينست..." برايم عجيب است...!!!
دلم براي كسي جان دادن را نمي فهمد
و در وجودي روييدن را نمي داند...!!!
دلم از بال پروازي كه ميگويند،چرا چيزي نمي بيند...؟!!!
دلم از بوي عطر پيراهن چيزي سرش نميشود...
از نرگس موهاي در باد رها شده چيزي نمي خرد...!!!
"گل من..."
"خوب من..."
"هستي من..." .....
اين واژه ها كه مي گويند ، چيست؟ براي كيست؟
چيست مرا...؟!!!
چرا هيچكدام اينها براي دلم ملموس نيست...؟!!!
واي خداي من
چقدر دلم نمي فهمد...!!!
